Beste bezoeker,

Welkom op mijn duivensite. Het valt niet mee om wat over jezelf te vertellen, met het introduceren van anderen heb ik geen moeite, maar jezelf...

Ik ben Ton Anders, duivenmelker in hart en nieren. De besmetting met het z.g. 'duivenvirus' heeft al jaren geleden plaats gevonden. Ik zou u alle boeiende en turbulente belevenissen, die ik in de loop der jaren heb meegemaakt, kunnen vertellen, maar dat zal ik u niet aan doen. Met veel inzet en met behulp van goede duiven hebben we onze plek in de top weten te veroveren en met succes te behouden.

Ik heb me voor alles en iedereen ingezet, voor verenigingen, samenspelen, het maakte niet uit. Ook met de liefhebbers, groot of klein, had ik veel contact. Zo nu en dan gebeurde het dat ik bemiddelde tussen kopers en verkopers. Sterker nog, dat werd meer gewoonte dan uitzondering. Het werd een uit de hand gelopen hobby. Wederom deed ik dat met veel inzet en plezier.

Maar het gebeurde dat ik door deze drukte en eigen werk besloot om een tijdje rustiger aan te doen en de eigen duivensport op een laag pitje zette. Ik moet eerlijk bekennen dat dit prettig voelde. Gewoon relaxed, niets moet, alles mag. Slecht weer of bloedhitte op komst: Ton hield ze thuis en speelde dus niet voor kampioenschappen.

De jonge garde.

Totdat Harry Pen mijn pad kruiste. Harry moest vanwege longproblemen en werkdrukte zijn duiven van de hand doen. Hij bracht zijn duiven onder mijn hoede. Zonde, zo'n geweldig hok duiven zou in één klap uit elkaar gaan. Dat deed zeer. Het onvermijdelijke kwam: 'Totale verkoop per opbod', wat trouwens een fantastische opbrengst opleverde. Alvorens dat gebeurde deed Harry mij een voorstel om van zijn duiven een totale ronde te kweken om zijn stam op mijn hok voort te kunnen zetten. Dat stond mij wel aan, ik wist immers wat voor vlees er in de kuip lag, en stemde toe. Ik popelde om de boel in de duivensport weer op z'n kop te zetten, mijn handen jeukten om de top weer te kunnen bestijgen. Ik grapte tegen Harry dat ik het alleen zou doen onder de voorwaarde dat ik onder de naam Combinatie Anders zou gaan vliegen. Harry lachtte en zo geschiedde.

Harry was goede duivenmaatjes met Wijnand de Weers uit IJmuiden. Hij en Wijnand deelden lief en leed en ruilden onderling duiven. Ook Wijnand is zo'n man, dat als je het over duiven hebt, zijn ogen gaan glimmen. Hij begint dan spontaan te vertellen en je hangt aan z'n lippen, geloof me. Als snel ontstond ook tussen Wijnand en mij een band.

Zo ontstond er voor mij een nieuwe duivenperiode met een duivenbestand Pen/Van Weers. Geen enkel veertje op mijn lichaam heeft spijt van dit besluit. Ik had het voorrecht een duivenkolonie in mijn bezit te krijgen waar geen krenten uit zijn gepikt. 'Men oogst wat met zaait', ik oogstte meteen, zie de resultaten op deze site.

Ton Anders